Hier kan alles.

Hier kan alles, ja dat je gedacht. Tenminste dat had Ik gedacht. In het verhaal wat hier volgt ga ik het proberen uit te leggen.

 

Tijdens een ritje door de polder kom ik door een buurtschap. Het bestaat uit een rijtje huizen die allen vrijstaand zijn. Niets bijzonders, maar toch.

Mijn blik gaat opzij naar één van deze huizen. Mooi vrijstaand keurig onderhouden tuin en wat letters op de gevel. Nou zie je dat wel meer maar deze springt er voor mij uit. Bij het lezen van deze tekst op de voorgevel slaat mijn fantasie op hol. En waarom dan…………? De tekst op de gevel liegt er niet om. Het staat er groot en duidelijk: Hier

kan alles. De wildste fantasieën dringen mijn brein binnen, het meest spannende van alles vind ik nog………., wat zou daar nou echt allemaal kunnen!

Vol verwachting klopt mijn hart als ik het tuinpad op loop en mijn hand in een resolute beweging naar de deurbel breng. Nadat ik deze ingedrukt heb, hoor ik binnen een mooi bel geluid, niet zo maar één, nee een stijlvol geluid.

De eerste poging is gelijk goed. Ik hoor de binnendeur open gaan en door de zéér lichte tred kan ik me zomaar indenken dat daar een vrouwspersoon voor mij zal verschijnen.

De deur gaat open en even ben ik uit het veld geslagen.

Voor mij staat een heel mooie jonge dame, goed verzorgd en keurig gekleed. Een stralende glimlach op haar mooie gezicht. Dat zij zomaar de deur open doet voor een wild vreemde vind ik, hoe zal ik het zeggen, nogal stoer. Waarschijnlijk heeft zij mij al over het tuinpad aan zien komen en besloot zij het erop te wagen. Ik zag er ook best netjes uit, haren goed, hemd, broek en een paar mooie schoenen eronder.

Ik begroet haar met een welgemeend goede middag en een glimlach die er mag zijn. Goede middag zegt zij en op dat moment steek ik mijn hand naar haar uit en stel mij voor. Na een kleine aarzeling doet zij hetzelfde. Zo daar ben ik dan. Dat zie ik zegt zij, maar wat komt u hier doen? Ik kom op uw uitnodiging af! Mijn uitnodiging vraagt zij? Ik heb niemand uitgenodigd zegt zij verbaasd. Ik verwijs naar de tekst op de gevel van haar huis. Op dat moment verschijnt er een stralende lach. Dat is eigenlijk nog van de vorige eigenaars zegt ze, en daar kon echt alles. Ik moet het er nog af laten halen, maar als het allemaal van deze kwaliteit is zoals u voor me staat, ga ik er nog eens over nadenken. Ze ziet de teleurstelling in mijn ogen en excuseert zich in mijn vergissing tot de voorgevel. Nadat we elkaar een fijne dag hebben gewenst doet zij de deur zachtjes dicht. Op het tuinpad kijk ik nog even om……. . Nee, niet alles kan hier, je fantasie was weer eens op hol geslagen.