Gaat het zo mee?

Dit geachte lezers is op het ogenblik de meest gestelde vraag van het kassa personeel werkzaam in de winkels die we op gezette tijden “moeten” bezoeken.

Ja een enkeling die behoort tot de groep kassa bedienden en geloof me dit is echt niet degenererend bedoeld, een enkeling is nog zo beleefd om de vraag – gaat het zo mee? – bij jouw te deponeren. Een ander lid in de orde van de kassa bedienden vraagt het niet eens en stapelt(voor zover daar de ruimte voor is) jouw nieuwe aankopen op en schuift ze in jouw richting, wel of geen tas bij je, je bekijkt het verder maar.

En wat geachte lezers is hier nou de oorzaak van……..ja hoor, recht voor z'n raap in één keer goed het is het verdwijnen van de plastic tasjes! Natuurlijk weet ik ook wel dat al dat plastic spul teveel wordt op deze aardkloot maar mag dan na het verdwijnen van de zo gehate plastic tasjes het wel een onsje meer zijn in de vorm van een papieren tas met of zonder opdruk zodat je niet als een dakloze met al je spullen over straat moet. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de weersomstandigheden, stap je uit de winkel je hebt een aantal items gekocht die qua volume het nodig acht dat je dit met beide armen transporteert en er bijna niet over kunt kijken zeik straalt het van de regen, nou geachte lezers ik kan jullie hierbij vertellen dat ik hem dan behoorlijk heb staan. Denk dan niet dat dat het is nee……..dan moet je de zeiknatte nieuw verworven spullen nog in je auto zien te krijgen en dat is al een sport op zich, want waar laat je je aankopen, op straat, maakt niet niet uit want het zootje is toch al kletsnat of op de auto met het risico dat je wegrijd met de de helft nog op het dak.

Laten we het nu eens over héél iets anders hebben, nee nee we blijven wel bij de les dus bij hoe krijg ik mijn aangekochte waren op een propere manier thuis.

Stel……..stel we gaan naar de markt en we gaan naar de markt met een vers missie, een vers missie die ons zal brengen naar de viskraam, nee nee niet van vishouders nee nee nu niet gelijk afhaken om dat dit je niet aan staat nee nee gewoon nu ook even

bij de les blijven en het verhaal blijven volgen, ook al vind je vis niet

appetijtelijk gewoon bij de les blijven. Ik koop 15 van die overheerlijke Sardines, de visventer weegt ze af en roept naar mij wat de prijs is, vervolgens (beleefd als hij is) stelt hij de vraag aan mij, gaat het zo mee? Wat moet je dan, een plastic tasje mag hij niet geven dus dan maar los in het meegebrachte tasje(geen plastic) gestort. Dit met alle gevolgen van dien, de markt af lopende ben ik al door iedereen aangekeken alsof ikzelf een visventer ben en eer dat ik de straat ben uit gefietst heb ik alle regionale katten achter mij aan.

En dit hele verhaal heeft natuurlijk ook gevolgen voor de mensheid die zijn boodschappen moet vergaren , want wat is er nu weer gaande? Nu ontstaat er een nieuw fenomeen een fenomeen dat bestaat uit en let nu héél goed op……..tweewielerboodschappenkarretjes. Natuurlijk is dit niet helemaal nieuw maar deze boodschappenkarretjes waren meestal alleen in gebruik bij de ouderen onder ons, nu zijn zij ook ontdekt door de jonge dames die er parmantig mee over de markt lopen. Voor mij(nog) niet, ik vind het kl…. dingen je moet permanent naar de grond blijven kijken wil je niet het risico lopen met een enkel fractuur te worden afgevoerd. Vanaf nu nooit meer op pad met ons stoffen opvouwbare draagtasje.

Leuk hé zo'n “belevenis” over die plastic tasjes, maar dit verhaal is heus waar en je zult zien als je héél toevallig één van de groot winkelbedrijven bezoekt en je aankopen daar doet dat je nog even terug zal denken aan deze “belevenis”. Misschien heb je het al mee gemaakt en behoor je alreeds tot de groep ervaring deskundigen.