Er is bij ons ingebroken!!!!!!!!

Het is in de nacht van woensdag 4 november, de rillingen lopen over je lijf het zweet loopt met stralen van je lichaam.

Dinsdagavond 3 november, een gewone doordeweekse avond waar er honderd van in een dozijn zijn, alleen de nacht die hierop volgt is er één die niet zo gewoon is. Zoals iedere avond als er de volgende dag gewerkt moet worden gaan we op tijd naar bed en dit omdat de wekker om vijf uur zijn dagelijkse deuntje gaat spelen. Deze avond ben ik een tikkeltje onrustig waardoor ik maar moeilijk de slaap kan vatten, uiteindelijk na een uurtje zak ik dan toch weg.

Het is rond een uur of twee in de ochtend als ik opschrik van gestommel en gerotzooi rond ons huis, ik probeer mij zo stil mogelijk te houden om te weten te komen van welke kant van het huis het geluid komt. Toch wel nerveus geworden van dit alles krijg ik in de gaten dat het aan de voorkant van ons huis is........, gerommel aan de voordeur en ja hoor........binnen enkele seconden hoor ik voetstappen op de trap richting onze slaapkamer. Zonder ook maar een seconde na te denken spring ik uit bed, inbrekers zeg ik nog tegen mijn vriendin blijf liggen ik ga erop af. Met de snelheid van een formule 1 auto race ik om het bed heen, de gasten zijn halverwege de trap ik moet haast maken en in de loop grijp ik de ijzeren golfclub met het hoesje nog om het slaggedeelte heen, geluk voor de inbreker die de rest van z'n leven toch met een deuk in z'n rug zal moeten lopen. Ik ben om het bed heen en grijp mijn kleding stoel in de loop vast, dit zal ze leren denk ik en sprint naar de overloop. Nog twee treden is de eerste inbreker van de overloop verwijderd gevolgd door zijn maat, nu moet ik snel handelen besef ik en voordat de voorste nog een stap kan zetten, zwaai ik de stoel met een krachtige slag met de poten naar voren op zijn lichaam, één poot treft z'n kruis de andere laat een spoor achter op zijn borstbeen. Ik haal nog een keertje uit en tref hem nu in het gezicht en in de buikstreek, op dat moment verliest hij het evenwicht en valt achterover op z'n maatje die ook al vallend de onderkant van de trap bereikt. Al strompelend en kreunend proberen ze het huis uit te komen met mij achter ze aan, nu zwaaiend met mijn golfclub. Een van de inbrekers is al bijna om de hoek van de schuur terwijl de ander met z'n handen op de zere plekken die ik heb veroorzaakt ook probeert weg te komen. Ondanks alle mankementen die ik hem bezorgt heb weet ook hij razendsnel weg te komen, ik ga er achteraan al zwaaiende met de golfclub en weet hem op het laatst nog een ferme slag op de rug toe te brengen. Dan is het afgelopen ze zijn niet meer in te halen en op dat moment besef ik dat ik midden in de straat sta in de stromende regen, te zwaaien met een golfclub.

Niemand maar dan ook niemand heeft dit hele gedoe met al het lawaai en geschreeuw gehoord, niemand is mij te hulp geschoten.

Ik ga weer naar binnen sluit de deur goed af en ga naar boven naar mijn vriendin, die zal zeker ook op van de zenuwen zijn, maar nee hoor........zij slaapt.

Met een schreeuw wordt ik wakker, rillingen over het lijf en badend in het zweet. Mijn vriendin schrikt wakker en vraagt wat er aan de hand is, niets zeg ik, ik droomde dat er inbrekers in huis waren.

Nu weet ik het héél zeker het is officieel: ik kijk op de dinsdagavond niet meer naar Opsporing verzocht.