Als de bomen verkleuren en de dagen korten........

wordt het herfst, in mijn "belevenis" één van de mooiste jaar getijden, een jaar getij waarin de natuur zich van zijn aller "beste" kant laat zien. Weldra zullen we een kleur pallet te zien krijgen die z'n weerga niet kent, mits........je het wilt zien en ontdekken.

Nu al worden de dagen korter en de temperatuur zakt op sommige dagen naar een peil waarvoor je net iets warmer gekleed dient te zijn. Net zoals de andere jaar getijden heeft ook de herfst z'n charme maar naast deze charme van de schoonheid van de natuur ook z'n "mindere" kanten met harde wind en regen en soms ook hagel buien. Maar toch hé, maar toch........de herfst met al die schoonheid in de natuur de kleuren van de boom blaadjes die overgaan van groen naar geel naar oker naar oranje rood en bruin om vervolgens wanneer ze echt geen houvast meer hebben neer te dwarrelen om daar de grond te bedekken met een kleurig tapijt.

Een héél mooi beeld van dit natuur spektakel krijg je wanneer je in de mogelijkheid bent om héél vroeg in de ochtend het bos te vereren met jouw bezoek. Alleen het geluid van de wind die zachtjes door de bomen ruist, het afvallen van verkleurde blaadjes een enkele tak die breekt onder je schoenen en vroege vogels die hun best doen met een herfstlied en voor de rest........stilte, absolute stilte. En dan als je héél veel geluk hebt, komt de zon tussen de reeds kalende bomen te voorschijn om voor jouw de kleuren nog intenser te maken en doordat de grond vochtig is van de regen van de vorige dag de eerste zonnestralen het kleurige tapijt verwarmen, zul je prachtige zonnen harpen zien waarin het lijkt of het verwarmde vocht z'n eigen melodie speelt op deze harpen.

De zintuigen worden extra geprikkeld door al het moois wat de herfst te bieden heeft, al wandelend kijkende naar alle kanten om niets maar dan ook niets te missen. Iets dieper verscholen tussen de bomen zie ik een boomstronk met daarop een kleine paddenstoel die fier overeind staat als een soort baken in het donker. Ik belicht met de smartphone de paddenstoel aan de onderkant zodat het net lijkt of het een schemerlampje is, waarlijk een uniek effect dat ook leuk is voor kinderen om te ontdekken. Oh ja als kind gingen we in de herfst ook op ontdekkingsreis in het stadspark dat toen in de volksmond bekend stond als het Thoft, maar eigenlijk het Hof(t) heette of Oranje park en waarvan nu nog maar de helft over is vanwege nieuwbouw woningen. Eerst de roodbruine kastanjes rapen om die net zolang op de mouw van je jas op te poetsen tot ze schitterden als edelstenen en ze diep weg in de jaszak  te stoppen als ware het een waardevolle schat. Weken daarna waren de beukennootjes aan de beurt en deze nootjes waren een heuse traktatie, zoveel mogelijk rapen en tegelijk zoveel mogelijk er van snoepen.

Een volgend laantje in wandelend aanschouw ik het spektakel, dan of het nog niet genoeg is kom ik bij een oud wat verroest hekwerk waar rag draden een weggewaaid boomblad gevangen houden en waar de douw druppels het spinrag verfraaien met parels van vocht gelijk een kostbaar halssnoer. Vanwege de lage zon stand in deze tijd van het jaar zijn de kleuren nu op z’n mooist, misschien is het je nooit opgevallen maar let er maar eens op.

 

Wanneer de dag begint en de lucht veranderd van diep blauw naar rood om vervolgens via oranje naar geel te gaan, brengt het de gehele dag een zachte aangename kleur met zich mee. Maar ook met buien luchten met daarin mooie wolken partijen kunnen fascinerend zijn en zeker wanneer de zon achter een grote donkere wolk zijn best doet om te voorschijn te komen. Dan ontstaat er een beeld zo mooi zo uniek (foto start pagina), dat je ernaar moet blijven kijken omdat dit beeld met de seconde met de minuut veranderd. Zo worden daar door de zon achter de wolken Jacobs ladders gevormd die mij op dat moment doen denken aan ladders die je kunt beklimmen tot in de hemel.

En dan........als al het blad van de bomen is, gaan zij in een winterslaap, een winterslaap waarin zij kracht op doen om vervolgens in het voorjaar weer helemaal over nieuw te beginnen. Een eeuwig durend schouwspel dat nooit zal veranderen en waar wij met z'n allen wel héél zuinig en met respect om zullen moeten gaan.