Een héél onverwachte uitnodiging.

Ja, dit was een uitnodiging die ik niet zou verwachten. Ik zal het je nog sterker vertellen, hij kwam van mijn vriendin. Ja, ik hoor je zeggen maar waarom dan, jullie zijn al zolang samen, dan kunnen er toch geen verrassingen meer zijn. Klopt helemaal, maar als je echt weet waar de uitnodiging omdraait en je weet ook waar zij een aversie tegen heeft, wordt het je duidelijk.

De uitnodiging betreft, en lees dit aandachtig, de uitnodiging betreft, een bezoek aan de kaasmarkt in Alkmaar. Gezien haar aversie tegen (bijna) alles wat met kaas te maken heeft, was dit wel héél bijzonder. Natuurlijk weet zij dat ik daar graag eens rond wil kijken, dus doet zij concessies betreffende kleur, geur en smaak. Soms maar dan ook héél soms hebben we een stuk van dit gele goud in huis. Dan maakt zij mijn broodje klaar met operatie handschoenen aan, een monddoekje voor en het mes waarmee het goud is bewerkt verdwijnt linea recta in de vaatwas machine.

Zo waren we een keer bij vrienden uitgenodigd voor een etentje. Het was stralend weer zodat we lekker in de tuin konden genieten van al het lekkers waar ze zolang voor achter het fornuis hadden gestaan. Onderweg kwam bij mijn vriendin een soort van doem scenario boven drijven. Met een licht verontruste blik in haar ogen vroeg zij zich af of........zij echt wel wisten van haar kaas aversie. Voortrazende over de snelweg dachten we dat het wel goed zou komen. Nou........, nee niet echt. Deze lieve mensen hadden een aantal zéér lekkere gerechten gemaakt, alleen........alles maar dan ook alles met kaas! Het gezicht sprak boekdelen toen mijn vriendin hiermee geconfronteerd werd. Dit niet onopgemerkt bij onze gastvrouw/gastheer. Maar geen nood, binnen enkele momenten was er voor haar ook iets speciaals klaar gemaakt.

Doordat we redelijk vroeg zijn, hebben we een mooie plek kunnen bemachtigen, helemaal vooraan tegen het hek. De kazen en alle andere attributen die nodig zijn voor deze markt liggen al te wachten. De bel rinkelt, de markt gaat beginnen. Ineens wemelt het over het hele plein van mannen in witte pakken met verschillend gekleurde stro hoedjes. Andere mannen in witte kaas jassen en mannen met een bruin hesje. Iedereen z'n eigen taak. Pal voor ons paraderen kaas meisjes om de nodige (kaaswaar) aan de man/vrouw te brengen. Inmiddels is het zo ontzettend druk geworden, dat het achter ons zeker zes rijen dik staat en wij enige overlast ondervinden van een klein Aziatisch vrouwspersoon. Deze probeert door ieder klein gaatje wat er tussen ons is haar foto camera te wurmen. Tussen de hoofden onder de armen en zelfs als ik een lichte spreidstand maak, zie ik daar die camera verschijnen. Zonder excuus te maken gaat ze door met deze activiteiten gelijk een vervelende horzel.

De mannen met de strohoedjes rennen of hun leven er vanaf hangt. En voorwaar dit werk en vooral met de hoge temperaturen van deze dag is als topsport. Eén man voor en één man achter met daar tussenin de draagbaar met daarop de kazen, beide een touw om de nek om het zware ding te tillen en dan maar rennen. Het gaat soms zo hard dat onze sprint kampioene Dafne Schippers er een hele kluif aan zou hebben om dit bij te benen. Gezien de mensen massa die dit spektakel op de been brengt zou je denken dat iedereen in dit land en ver daar buiten Goudse of Beemster kaas eet. Gezien de berichten afgelopen week in de media dus niet, het schijnt dat de pakhuizen uit puilen.

Je vriendin is toch een gezonde stoere Hollandse meid? Zij beliefd geen kaas? Nee maar als gezonde stoere Hollandse meid hoeft dat echt niet hoor! Zo loopt ze ook niet dagelijks  op klompen met een bos tulpen onder de arm. De gezonde stoere Duitse fraulein loopt toch ook niet de hele dag in haar Dirndl jurk waar haar voorgevel voor driekwart te zien is, al kauwend op een braadwurst en een liter bier in de hand over straat. De gezonde stoere Francaise met alpino of baret zie je toch ook niet altijd met Du vin, Du pain of Du fromage. Ik bedoel maar.

Maar jij dan? Ja ik lust bijna alle kaas. Onze zoon ging met de buurman naar de groothandel om grote boodschappen te doen. Terug in de auto kijken zij elkaar aan met een vragende blik zo van, heb jij het gedaan? Nee het is het stinkertje. Een stinkertje is een klein kaasje dat zelfs door zijn verpakking heen zo'n penetrante geur af geeft, dat het een aanslag is op het reuk orgaan. Zonder ons in te lichten plaatst hij het stinkertje in onze koelkast. Even later zitten mijn vriendin en ik elkaar aan te kijken zo van, heb jij het gedaan? Nee, het is het stinkertje. Deze hebben we direct naar een andere locatie verhuisd, in de ene hand het stinkertje, de andere hand gebruikend om het reuk orgaan te beschermen. Het stinkertje werd verplaatst naar het aangrenzende gebouw, de schuur. Daar is het stinkertje geconsumeerd, bij iedere hap het reuk orgaan stevig dicht knijpende.

Het is anderhalf uur verder en er is pauze. Wij houden het voor gezien en proberen ons een weg te banen door de mensen massa. Deze onverwachte uitnodiging heeft mijn vriendin niet op andere gedachten gebracht, wel of geen kaas. De aversie is gebleven, maar dat we het leuk hebben gehad staat als een paal boven water gelijk kaas op een boterham.